Zelfbeeld

Bijna net zolang als mijn verlangen voor een originele identiteit,

heb ik mijzelf vol behangen, maar nu heb ik spijt.

Afbeeld ding van top tot etalage been,

maar nu wil ik het kwijt , het liefst meteen!

Wel met behoud van eigen lijf dat heeft al zo geleden,

Ik tatoeëer een traantje bij, langzaam rechtstandig naar beneden.

Een streep die blijft staan, onverzettelijkheid als teken.

Weken achtereen overdenk ik mijn daad ,

Periode vol spijt maar het is al te laat.

Die tatoeages… ik raak ze niet kwijt

Als uniek geboren ben ik het geloof toch verloren

En weer bezweken, met een nieuwe tattoo ga ik over straat!

De terugroep weken…ze kwamen te laat!